Motorniczy składu 13N nr 628+455 (2/6) jadącego w kierunku Gocławka wjechał na źle nastawioną zwrotnicę i najechał na drugi wagon składu 13N nr 486+487 (7/6) jadącego w stronę Huty. Wagon 487 w wyniku uderzenia wykoleił się pierwszym wózkiem, a jego lewy bok został poważnie uszkodzony. W krótkim czasie w czterokierunkowym zatrzymaniu utknęło wiele innych składów tramwajowych. Pozostałe kierowano na objazdy. Okolice przebudowywanego ronda Starzyńskiego sparaliżowały większe niż zazwyczaj korki. W zdarzeniu na szczęście nikt nie został ranny, a jego skutki usuwano przez trzy kwadranse. Normalny ruch przywrócono po wstawieniu z powrotem na tory przez dźwig wykolejonego wagonu. Warto dodać, że motorniczy składu uderzającego reklamował stan techniczny wozu - w wagonie 628 zaciął się bowiem pedał jazdy.

Tego dnia bowiem weszła w życie od dawna zapowiadana rewolucja tramwajowa. Co prawda miejscy decydenci nazywają ją tylko „korektą tras”, jednak likwidacja 6 linii (w jedym przypadku jest to formalnie tylko zawieszenie kursowania) oraz zmiany tras kolejnych 15 linii raczej do mało znaczących nie należą.

Przebudowę i prace elektryfikacyjne warszawskich tramwajów poprzedziły działania projektowe i konkursowe. Miasto już w 1902 roku podjęto pierwszą próbę elektryfikacji.