Współczesne trendy komercyjne, chciwość korporacji i plany nowych inwestycji zagrażają wielu kultowym miejscom. Przestaje się liczyć sztuka, tradycja, a nawet jednostkowy człowiek. Tam gdzie były kabarety powstają „sieciówki”, pytanie czy wina nie leży także po stronie konsumentów, którzy wolą posiedzieć przy kawie niż chłonąć wymagającą pewnego wysiłku sztukę.
Film jest znakomity muzycznie, której głośność nadaje szybkiego tempa i podkreśla charakter tego miejsca. Fabularnie natomiast bardzo kuleje, dobór materiałów jest niezbyt fortunny – z wielu scen można byłoby spokojnie zrezygnować. Nie udało się również oprzeć fabuły na barwnych postaciach, które przeradzają się w „gadające głowy”.
W efekcie za wiele ciekawego o SOHO się dowiedzieć nie można. Ale może sama muzyka jest wystarczającym powodem żeby obejrzeć ten dokument: Kinoteka 1: niedziela, 22 października godz. 12:00.
Ocena 5/10
Zwiastun:
W listopadzie 2014 roku zamknięto położony w londyńskim Soho legendarny nocny klub Madame Jojo’s. Wydarzenie to potraktowano jako zwiastun nadchodzących zmian. Film opowiada o gentryfikacji – zmianie charakteru dzielnicy zamieszkałej przez szerokie spektrum lokatorów w strefę zdominowaną przez ludzi o wysokim statusie materialnym. Ten proces dotyka wielu dużych miast na całym świecie. Gentryfikacja Soho ma duży wpływ na społeczność LGBT i subkulturę drag queen, dla której Madame Jojo’s była domem. „To tak, jakby na Broadwayu ktoś nagle wyłączył światła”, mówią bohaterowie. Film wyjaśnia znaczenie ochrony dziedzictwa kulturowego i tożsamości miejsc, które są niezwykle ważne dla społeczności.
