Rozwiedziona matka staje przed wyzwaniem odzyskania porwanej dla okupu córki.
Początkowo przygnębia pesymistyczna wizja bezradności osób poszkodowanych, nieudolności służb i wojska, w starciu z arogancją i bezwzględnością często młodocianych oprawców. Z czasem jednak zaczyna być to film o determinacji w dążeniu do prawdy i karze za złe postępki.
Film oparto na świadectwach osób poszkodowanych. Przez co ma zbyt wiele wątków i przeciągnięty czas trwania. Ale empatyczna rola matki pozwala zachować kameralność pobudzającą emocje widza. Proceder porwania dla okupu, szczególnie nagminny w krajach Ameryki Południowej, nie obcy jest także krajom po rozpadzie Związku Radzieckiego. Zapewne dlatego świetnie z tematem poradziła sobie reżyserka z Rumunii. Operuje prostymi środkami filmowego wyrazu, wiedząc że najbardziej wstrząsająca jest sama historia.
Produkcja nagrodzona w Cannes znalazła się w programie Pokazów Specjalnych 37 Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Film do obejrzenia w niedzielę 10 października o godz. 16.30 w Multikinie Złote Tarasy.
