Trzydniowy festiwal pod hasłem „La danse” zakończył koncert orkiestry Sinfonia Varsovia pod batutą dyrygenta Eiji Oue oraz wsparciem skrzypaczki Alena Baeva i fortepianisty Nelsona Goernera.
Wschodząca gwiazda na firmamencie współczesnej muzyki skrzypcowej. Naukę gry na skrzypcach rozpoczęła we wczesnym dzieciństwie pod okiem Olgi Daniłowej w Kazachstanie. Edukację kontynuowała w Konserwatorium Moskiewskim. Silny wpływ na jej muzyczną osobowość wywarł Mścisław Rostropowicz, dzięki któremu wyjechała na studia do Francji, oraz Seiji Ozawa, u którego rokrocznie doskonaliła swoje umiejętności podczas letnich kursów w Seiji Ozawa International Academy Switzerland. Równolegle szkoliła się na kursach mistrzowskich pod kierunkiem Idy Haendel i Maxima Vengerova.
Jest zwyciężczynią licznych konkursów, zdobyła m.in. Grand Prix Międzynarodowego Konkursu im. Niccolò Paganiniego w Moskwie (2004) oraz Złoty Medal w Międzynarodowym Konkursie Sendai w Japonii (2007). Koncertuje na najbardziej prestiżowych scenach muzycznych, takich jak Carnegie Hall w Nowym Jorku, Suntory Hall w Tokio, Wielka Sala Konserwatorium Muzycznego w Moskwie, Filharmonia Petersburska, Sala Verdiego w Konserwatorium w Mediolanie, czy Théâtre des Champs-Élysées w Paryżu. Występowała z towarzyszeniem m.in. Orkiestry Teatru Maryjskiego, Orkiestry Filharmonii Sankt-Petersburskiej, English Chamber Orchestra oraz Orchestre National z Lille, pod batutą takich dyrygentów jak: Valery Gergiev, Krzysztof Penderecki, Sir Neville Marriner, Jurij Baszmiet, Vladimir Fedoseyev i Jean-Claude Casadesus.
Koncertuje również jako kameralistka u boku wybitnych artystów, takich jak: Martha Argerich, Jurij Baszmiet, Alexander Kniazev, Shlomo Mintz, Itamar Golan, Alexander Melnikov, czy Vadim Kholodenko (zwycięzca Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Van Cliburna w 2013 roku). Jej dyskografia obejmuje nagrania koncertów Brucha i Szostakowicza z Rosyjską Orkiestrą Narodową, koncertów Szymanowskiego, sonat Poulenca, Prokofiewa i Debussy’ego oraz album z muzyką Schuberta nagrany z Jurijem Baszmetem.
Urodzony w Argentynie, naukę gry na fortepianie rozpoczął pod kierunkiem Jorge Garruby. Edukację kontynuował w Narodowym Konserwatorium Muzycznym w Buenos Aires u Juana Carlosa Arabiana i Carmen Scalcione. Swój pierwszy recital zaprezentował w 1980 roku, a sześć lat później zdobył I nagrodę w Konkursie Pianistycznym im. Franciszka Liszta w Buenos Aires. Dzięki wsparciu Marthy Argerich otrzymał stypendium, które umożliwiło mu kontynuowanie nauki w Konserwatorium Genewskim w klasie Marii Tipo. We wrześniu 1990 został jednogłośnie okrzyknięty zwycięzcą Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Genewie.
Ma na koncie występy z towarzyszeniem najlepszych orkiestr, takich jak: London Philharmonic Orchestra, Orchestre de la Suisse Romande, Deutsche Kammerphilharmonie, czy tokijska NHK, pod batutą takich znakomitości jak: Emmanuel Krivine, Neeme Järvi, Ivor Bolton, czy Fabio Luisi. Zapraszany na recitale podczas prestiżowych festiwali, takich jak Piano aux Jacobins, Grange de Meslay, Festiwal w Szlezwiku-Holsztynie, Salzburgu i Verbier. Rozchwytywany także jako kameralista, występuje m.in. z Marthą Argerich, Janine Jansen, Stevenem Isserlisem, czy Garym Hoffmanem. W bieżącym sezonie artystycznym można go usłyszeć na scenach Londynu, Rawenny, Paryża i San Francisco, a także na koncertach z towarzyszeniem National Orchestra of Wales, Singapurskiej Orkiestry Symfonicznej i Noord Nederlands Orkest.
Nelson Goerner jest członkiem Rady Programowej Instytutu Fryderyka Chopina w Warszawie, co daje mu również okazję do eksplorowania chopinowskiego repertuaru na dwóch historycznych instrumentach: fortepianie Erarda z 1849 roku oraz fortepianie Pleyela z 1848 roku. Jest blisko związany z Haute Ecole de Musique w Genewie, w której prowadzi wykłady, oraz z Mozarteum Argentino w Buenos Aires, gdzie regularnie występuje.
W jego bogatej dyskografii znajdują się m.in. nagrania z muzyką Rachmaninowa, Liszta, Busoniego, Debussy’ego (wyróżnione nagrodą Diapason d’Or 2013) oraz płyty z utworami Chopina (z których dwie zostały nagrodzone: jedna tytułem Płyty Miesiąca przez BBC Music Magazine, a druga nagrodą Diapason d’Or). Artysta wydał też płytę DVD z kompozycjami Beethovena i Chopina, zarejestrowaną podczas występu na festiwalu w Verbier. Ostatni album Nelsona Goernera z muzyką Schumanna, który ukazał się w marcu 2015 roku, został również wybrany Płytą Miesiąca przez BBC Music Magazine. Obecnie artysta pracuje nad kolejną płytą, poświęconą muzyce Beethovena.
Zdobył rozgłos za „niezwykłe interpretacje” (La Nacion), zdolność dyrygowania z pamięci i inspirowanie orkiestr dzięki swojemu „zaraźliwemu poczuciu humoru […] i ogromnej energii” (BackTrack). Maestro Oue jest częstym gościem wielu z czołowych orkiestr na świecie, w tym New York Philharmonic, Philadelphia Orchestra, hr-Sinfonieorchester (Frankfurt) i Münchner Philharmoniker.
Oue jest obecnie dyrygentem laureatem Orkiestry w Osace, będąc Dyrektorem Muzycznym orkiestry w latach 2003-2011. To samo stanowisko piastuje w Orkiestrze Radiowej NDR w Hanowerze, po jedenastoletnim stażu jako Pierwszy Dyrygent Gościnny (1998-2009). Artysta był również Dyrektorem Muzycznym Minnesota Orchestra (1995-2002) oraz Orquestra Simfònica de Barcelona I Nacional de Catalunya (2006-2010). Będąc Dyrektorem Muzycznym Grand Teton Music Festival w stanie Wyoming (USA) (1997-2003), przyczynił się do organizacji jednego z najbardziej lubianych wydarzeń festiwalowych, corocznego koncertu na świeżym powietrzu z okazji święta czwartego lipca.
W nadchodzącym sezonie artystycznym Maestro Oue zostanie zaproszony ponownie do prowadzenia Malaysian Symphony Orchestra, Filharmonii Wrocławskiej, Filharmonii w Belgradzie i Orchestra della Toscana. Wystąpi również z Orquesta Sinfónica de Tenerife, Janacek Philharmonic Ostrava i z Orquesta de Valencia.
W ostatnim sezonie Oue odbył światowe tournée z okazji setnej rocznicy Tokyo Philharmonic Orchestra, tournée koncertowe Japonii i Ameryki Południowej z Orkiestrą Radiową NDR, a także po raz pierwszy poprawadził Orquestra Sinfônica Brasileira, orkiestrę Teatro Colon w Buenos Aires, a także orkiestry symfoniczne w Szanghaju i Guangzhou. Dyrygował też Orchestra Sinfonica Nazionale della RAI, MDR Sinfonieorchester Leipzig, Orquesta Sinfonica de Castilla y Leon oraz Junge Deutsche Philharmonic. Proowadził również „Zemstę Nietoperza” w operze Nikikai w Tokio.
Maestro Oue nagrał wiele płyt z Minnesota Orchestra, utworów takich kompozytorów jak Bernstein, Strawiński, Mahler, Strauss, Copland i Rachmaninow. z orkiestrą NDR w Hanowerze nagrał muzykę Antheila, Martinu, Schnittkego, a także pieśni z towarzyszeniem orkiestry Straussa z sopranem Michaelą Kaune. Dla wytwórni Deutsche Grammophon nagrał koncerty skrzypcowe Paganiniego i Spohra.
Artysta jest zapalonym pedagogiem, kształcącym kolejne pokolenia muzyków. Oue jest profesorem dyrygentury w Hochschule für Musik, Theater und Medien Hannover od 2000 roku.
Eiji Oue urodził się w Japonii. Naukę muzyki rozpoczął od lekcji fortepianu w wieku czterech lat. Kiedy skończył 15 lat, został przyjęty do szkoły muzycznej Toho Gakuen, rozpoczynając studia dyrygenckie pd kierunkiem nauczyciela Seiji Ozawy, Hideo Saito. W 1978 roku otrzymał zaproszenie od Maestro Ozawy na uczestnictwo w letnim kursie w Tanglewood Music Center. Tam Oue poznał Leonarda Bernsteina, który został jego mentorem i przyjacielem. Obaj dyrygenci dzielili podium dyrygenckie podczas thrzech międzynarodowych tras koncertowych, występując na scenach La Scali, Opery Wiedeńskiej, Opéra de Paris-Bastille, a także w Moskwie, Sankt Petersburgu, Berlinie, Rzymie i w innych muzycznych stolicach świata. W 1990 roku Oue pomógł Bernsteinowi tworzyć Pacific Music Festival w Sapporo, obejmując jednocześnie stanowisko dyrygenta rezydenta orkiestry festiwalowej.
Wśród wielu wyróżnień i nagród należy wymienić nagrodę Kusewickiego w 1980 roku w Tanglewood, I nagrodę i złoty medal im. Hansa Harina na konkursie dyrygenckim w Salzburg Mozarteum w 1981 roku. W listopadzie 2005 roku otrzymał Nagrodę Muzyczną Praetoriusa od władz Dolnej Saksonii, a także Medal Zasługi Dolnej Saksonii w 2009 roku.
