Legia Neverending Story

Po słabym ale dramatycznym meczu Legia wygrała z Widzewem i oddaliła widmo spadku z Ekstraklasy.

Mecze Legii i Widzewa przez lata były ligowymi klasykami, wielokrotnie decydującymi o najwyższych lokatach. W tym sezonie obie drużyny, mimo dużych oczekiwań i nakładów finansowych, zawodzą na całej linii. Najlepiej pokazuje to fakt, że stawką ich rywalizacji w końcówce sezonu było przede wszystkim uchronienie się przed spadkiem do niższej klasy rozgrywkowej.

Pierwsza połowa należała do Legii.
Gospodarze częściej byli przy piłce, budowali ataki cierpliwie, ale robili to zbyt wolno i z małą liczbą konkretnych podań w pole karne. Przewaga w posiadaniu, przekraczająca 70%, dała tylko jeden celny strzał przed przerwą. Widzew przyjął niski pressing, pilnował środka pola i bardziej przeszkadzał, niż tworzył.

Po zmianie stron tempo nadal było rwane.
Mecz przeniósł się do środka pola, gdzie dominowały pojedynki fizyczne, spóźnione doskoki i walka o drugą piłkę. Obie drużyny miały problem z płynnym rozegraniem, dlatego najwięcej zagrożenia pojawiało się po rzutach wolnych, dośrodkowaniach i przypadkowych odbiciach. Widzew długo bronił remisu rozsądnie, ale zbyt głęboko i z coraz mniejszą odwagą przy wyjściu z własnej połowy.

Końcówka wynagrodziła cierpliwość Legii.
Choć nie przykryła przeciętnej jakości całego spotkania. Gospodarze do końca pchali grę pod bramkę Bartłomieja Drągowskiego i w ostatniej akcji dostali nagrodę za upór. Rafał Adamski, wprowadzony z ławki w 77. minucie, znalazł się tam, gdzie powinien być napastnik: blisko bramki, gotowy na rykoszet, niedokładność i chaos.

Ten wynik ma dla Legii znaczenie większe niż styl.
Zwycięstwo dało drużynie Marka Papszuna trzy punkty, awans na dziewiąte miejsce i cztery punkty przewagi nad strefą spadkową. Widzew pozostał na 16. pozycji, a porażka w doliczonym czasie gry szczególnie boli, bo przez niemal cały mecz goście realizowali plan minimum.

Legia wygrała mecz brzydki, nerwowy i długo pozbawiony jakości, ale w jej sytuacji liczył się przede wszystkim konkret. Widzew wyjechał z Warszawy z poczuciem straconej szansy: punkt był blisko, lecz pasywna końcówka i brak odpowiedzi ofensywnej zostawiły łodzian bez nagrody.

Na trybunach działo się znacznie więcej niż na boisku.
Przy Łazienkowskiej pojawiło się 28 103 widzów, w tym około 1550 kibiców Widzewa. Gospodarze przygotowali oprawę, której prezentacja trwała kilkanaście minut. Były race, pirotechnika i efektowna choreografia, choć całość miała też problemy techniczne. Kibice z Łodzi wywiesili mocny transparent wymierzony w rywala, a w końcówce reagowali coraz nerwowej na rosnącą presję Legii. Po golu w doliczonym czasie euforia po stronie gospodarzy była ogromna, natomiast sektor gości zamilkł po ciosie, który zabrał drużynie punkt w ostatniej akcji meczu.

Legia ma teraz przed sobą terminarz, który daje jej realną szansę na szybkie zamknięcie tematu utrzymania. Warszawianie zagrają kolejno z Bruk-Betem Termaliką w Niecieczy, Lechią w Gdańsku i Motorem przy Łazienkowskiej. Po 31. kolejce mają 40 punktów, cztery przewagi nad Widzewem i sześć nad Arką, która rozegrała jeden mecz mniej. W praktyce oznacza to, że jedno zwycięstwo powinno wystarczyć do spokojniejszej końcówki sezonu. Szanse Legii na pozostanie w Ekstraklasie można dziś szacować na około 90–95 procent.

Widzew jest w znacznie trudniejszym położeniu.
Łodzianie mają 36 punktów i zajmują 16. miejsce, czyli pierwsze spadkowe. Najbliższy mecz z Lechią Gdańsk urasta do rangi spotkania sezonu, bo gdańszczanie mają tylko dwa punkty przewagi. Później Widzew pojedzie do Kielc na mecz z Koroną, a sezon zakończy u siebie z Piastem Gliwice. Przy takim układzie terminarza szanse łodzian na utrzymanie można ocenić na około 40–45 procent. Wygrana z Lechią przesunęłaby ich nad kreskę, remis utrzymałby presję, a porażka mocno zbliżyłaby klub do spadku.

Najważniejsze jest to, że Legia po zwycięstwie w klasyku zyskała margines bezpieczeństwa, a Widzew go stracił. Warszawianie nadal muszą punktować, ale ich sytuacja jest pod kontrolą. Łodzianie wchodzą w trzy ostatnie kolejki z nożem na gardle i z terminarzem, który daje szansę na ratunek, ale nie wybaczy kolejnego słabego występu.