Dyrektor w Muzeum Historii Żydów Polskich

Prof. dr hab. Dariusz Stola powołany został na pięcioletnią kadencję dyrektorską rozpoczynającą się 1 marca 2026 r.

Nominację wręczyła Marta Cieńkowska – Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Prof. Dariusz Stola to wybitny historyk, badacz dziejów najnowszych oraz historii polsko-żydowskiej.

1 marca 2014 został dyrektorem Muzeum Historii Żydów Polskich.
W związku z przypadającym w 2019 końcem jego kadencji, minister kultury i dziedzictwa narodowego Piotr Gliński nie zgodził się na postulowane przez dwie pozostałe instytucje współprowadzące muzeum prezydenta Warszawy i Stowarzyszenie ŻIH przedłużenie mu kontraktu bez konkursu. W maju tego roku komisja konkursowa konkursu na dyrektora Polin wybrała go na kolejną kadencję. Mimo to, minister Gliński nie powołał go na to stanowisko, zarzucając mu zaangażowanie polityczne, czemu prof. Stola stanowczo zaprzeczał.

Muzeum Historii Żydów Polskich jest instytucją współprowadzoną przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Miasto Stołeczne Warszawa oraz Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce.

Stowarzyszenie ŻIH:

Dzisiejszą nominację traktujemy jako uznanie wyników tamtego konkursu.
Wierzymy, że nowa kadencja będzie czasem dalszego wzmacniania roli Muzeum jako miejsca dialogu, refleksji i nowoczesnej edukacji historycznej.
Gratulujemy prof. Stoli i życzymy powodzenia w realizacji tej odpowiedzialnej misji.

Dariusz Jan Stola.

Urodził się 11 grudnia 1963 w Warszawie.
Polski historyk, profesor nauk humanistycznych, pracownik Instytutu Studiów Politycznych PAN, członek Ośrodka Badań nad Migracjami Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2014–2019 dyrektor Muzeum Historii Żydów Polskich. Od 2024 członek Academia Europaea.

W 1982 roku ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie, a w 1988 studia historyczne na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie studiów związany był z niezależnym obiegiem wydawniczym: był kolporterem wydawnictw niezależnych (1983–1987), członkiem redakcji pisma „Wola” (1987–89) i niezależnego pisma studenckiego Uniwersytetu Warszawskiego „Refleksy” (1986–87).

W 1994 obronił w Instytucie Historii PAN pracę doktorską Ignacy Schwarzbart w roli reprezentanta żydostwa polskiego w Radzie Narodowej RP, napisaną pod kierunkiem Marcina Kuli.
Stopień doktora habilitowanego otrzymał w 2001 na podstawie pracy Kampania antysyjonistyczna w Polsce 1967–1968 w Instytucie Studiów Politycznych PAN.
W 2013 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.

Od 1994 jest pracownikiem Instytutu Studiów Politycznych PAN, od 1995 równocześnie członkiem zespołu Ośrodka Badań nad Migracjami Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1998–2013 był wykładowcą (w latach 2001–2011 także prorektorem ds. współpracy międzynarodowej) Collegium Civitas.

Wykłada historię współczesną i prowadzi badania na temat migracji międzynarodowych w XX w., Zagłady Żydów i stosunków polsko-żydowskich, reżimu komunistycznego w Polsce i pamięci społecznej. Jest autorem lub współautorem 10 książek i ponad 150 artykułów naukowych. Był stypendystą programu Fulbrighta i Fundacji Nauki Polskiej.

Jest członkiem Komitetu Nauk Historycznych PAN i Komitetu Badań nad Migracjami PAN oraz rad naukowych: ISP PAN, Ośrodka Badań nad Migracjami UW, Instytutu Nauk o Człowieku w Wiedniu i Europejskiej Sieci Pamięć i Solidarność, rady Domu Spotkań z Historią i Ośrodka Karta, a także rad redakcyjnych kilku polskich i zagranicznych czasopism naukowych. W 2015 r. prezydent Duda powołał go w skład Narodowej Rady Rozwoju, z której zrezygnował w proteście przeciw podważaniu konstytucji. Zasiadał w Międzynarodowej Radzie Oświęcimskiej i Radzie Ochrony Pamięci Walki i Męczeństwa. Jest członkiem Towarzystwa Miłośników Historii (Polskiego Towarzystwa Historycznego), stowarzyszenia Otwarta Rzeczpospolita, Stowarzyszenia Wolnego Słowa i członkiem honorowym Polskiego Stowarzyszenia Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.

W 2024 otrzymał nominacje na przewodniczącego Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej. Jest członkiem Rady Programowej Żydowskiego Instytutu Historycznego w kadencji 2024–2028.