Anne Hathaway i Ewan McGregor jako amerykańskie małżeństwo lat 80. w filmie Davida Roberta Mitchella.
Na początku lat 80. amerykańskie małżeństwo z dwójką dzieci zmaga się z codziennymi problemami, niespełnionymi ambicjami oraz trudną sytuacją finansową. Rodzinę łączy miłość do psa oraz narastający konflikt z uciążliwym sąsiadem.
Produkcja świadomie korzysta z konwencji familijnej tragikomedii. Dużo miejsca poświęca codzienności bohaterów, ich frustracjom oraz ambicjom. Dzięki temu tytułowa ulica zyskuje własny charakter, a klimat początku lat osiemdziesiątych staje się ważną częścią opowieści.
Rozbudowane otwarcie procentuje w dalszej części seansu. Gatunkowa zmiana następuje stopniowo, po wcześniejszym zarysowaniu postaci oraz rodzinnych napięć. Widz oderwany od zwiastunów i kampanii promocyjnej może odebrać ten zabieg jako udaną niespodziankę.
Cenne okazuje się zachowanie charakterów bohaterów także podczas ekstremalnych wydarzeń. Rodzina dalej się kłóci. Ludzie popełniają błędy. Emocje biorą górę. Codzienne problemy zostają przeniesione do sytuacji wymagającej znacznie poważniejszych decyzji. Dzięki temu postacie pozostają wiarygodne.
Zagrożenie ma przy tym realny ciężar. Każda ryzykowna sytuacja może przynieść poważne konsekwencje. Film buduje przez to napięcie bez odbierania historii familijnego charakteru. Finał sprawnie domyka tę mieszankę, wracając do ducha klasycznego amerykańskiego kina rodzinnego.
Anne Hathaway odnajduje się w roli kobiety osadzonej w realiach początku lat osiemdziesiątych. Bohaterka funkcjonuje w patriarchalnym modelu rodziny, równocześnie zachowując własne ambicje oraz potrzebę samorealizacji. Marzenie o pisaniu staje się ważnym elementem jej charakteru.
Ewan McGregor przekonująco pokazuje mężczyznę przytłoczonego rolą ojca oraz jedynego żywiciela rodziny. Codzienność stawia przed nim wymagające zadania. Praca, pieniądze oraz wychowanie dzieci wystarczają, aby obnażyć jego słabości. Pojawienie się ekstremalnego zagrożenia jedynie zwiększa skalę odpowiedzialności.
Konwencja lat osiemdziesiątych ma znaczenie dla fabuły. Informacja krąży wolniej, a kontakt międzyludzki wymaga wysiłku. Nawet napisanie książki oznacza pracę na maszynie do pisania, a żeby zamówić pizzę z ulicy, trzeba podejść do budki telefonicznej. Technologiczne realia epoki wpływają na zachowanie mieszkańców i utrudniają współpracę. W obliczu zagrożenia ograniczona komunikacja dodatkowo zwiększa napięcie.
Warstwa realizacyjna dobrze podtrzymuje klimat epoki. Scenografia, wystrój wnętrz oraz kostiumy tworzą wiarygodny obraz amerykańskich lat osiemdziesiątych. Charakterystyczne gadżety pojawiają się naturalnie, bez nachalnego podkreślania nostalgii. Katastroficzna część historii zachowuje przy tym odpowiednią skalę i spójność z wcześniej zbudowanym światem.
Szkoda, że marketing zbyt wyraźnie odsłania kierunek gatunkowej przemiany. Kampania promocyjna osłabia suspens, który mógłby wybrzmieć znacznie lepiej bez wcześniejszej wiedzy o dalszym charakterze historii. Sama decyzja twórców o takiej konstrukcji filmu pozostaje jednak dużym atutem.
Sympatycznym dodatkiem pozostaje pies Starbucks. Czworonóg pojawia się oszczędnie, za to jego obecność ma wyraźny cel. Samo imię dobrze wpisuje się w amerykański charakter całej opowieści.
Wakacyjna premiera dobrze pasuje do charakteru produkcji. Początkowa familijna atmosfera oraz nostalgia za latami osiemdziesiątymi z czasem ustępują miejsca coraz poważniejszemu zagrożeniu. Film wyraźnie skręca wtedy w stronę kina katastroficznego, zachowując przy tym wcześniej zbudowane relacje między bohaterami.
„Koniec ulicy Dębowej” łączy rodzinną tragikomedię z kinem katastroficznym, opierając całość na wyrazistej zmianie konwencji.
Zwiastun:
Twórcy:
- reżyseria, scenariusz: David Robert Mitchell
- zdjęcia: Michael Gioulakis
- montaż: John Axelrad
- muzyka: Michael Giacchino
- scenografia: Maya Shimoguchi
- kostiumy: Erin Benach
Obsada:
Anne Hathaway, Ewan McGregor, Maisy Stella, Christian Convery, Jordan Alexa Davis, P.J. Byrne, Chris Coy, Bethany Anne Lind, Denitra Isler, Hudson Meek, Grayson Thorne Kilpatrick, Simms May, Hugo Silver, Michael-Christian Moore, Emily Kuroda, Andrea Frankle, Anne Gee Byrd
