Włosko-belgijsko-francuski komediodramat z sekcji Wolny Duch 42. Warszawskiego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego łączy czarny humor z realizmem społecznym. Nietypowy pomysł na fabułę pozwala stworzyć barwny świat pełen wyrazistych postaci.
Samotny mężczyzna zarabia na życie, montując mechaniczne serca w ciałach zmarłych, dzięki czemu ich rodziny mogą nadal pobierać świadczenia. Podczas jednej z podróży spotyka młodego człowieka, którego postanawia otoczyć opieką.
Film Beppe Tufarulo opiera się na absurdalnym pomyśle. Makabryczny proceder staje się źródłem czarnego humoru. Jednocześnie odsłania trudne warunki życia mieszkańców południowych Włoch. Bieda sprzyja podejmowaniu desperackich decyzji. Oszustwo przybiera postać sposobu na przetrwanie. Społeczny kontekst nadaje tej osobliwej historii dodatkową głębię.
Klimat produkcji budują surowe krajobrazy Kalabrii. Opustoszałe przestrzenie tworzą szczególną atmosferę. Rzeczywistość stopniowo nabiera cech baśni. Groteska pozostaje częścią codzienności przedstawionych bohaterów. Reżyser swobodnie przechodzi między odmiennymi konwencjami. Dzięki temu opowieść zachowuje oryginalny charakter.
Dużą rolę odgrywają wyraziste osobowości. Luigi Lo Cascio przekonująco kreuje zamkniętego w sobie fachowca. Jego oszczędna gra kontrastuje z ekscentrycznym otoczeniem. Drugoplanowe sylwetki wzbogacają przedstawiony świat. Każda wnosi do historii odmienny temperament. Szczególne znaczenie zyskuje relacja głównego bohatera z młodym podopiecznym.
Narracja rozwija się w szybkim tempie. Kolejne wydarzenia skutecznie podtrzymują zainteresowanie. Wątek kryminalny wprowadza atmosferę zagrożenia. Obecność lokalnego przestępczego układu zwiększa stawkę konfliktu. Humor ustępuje miejscami poważniejszym emocjom. Ta gatunkowa różnorodność sprawia też, że poszczególne motywy otrzymują ograniczoną przestrzeń do rozwinięcia.
Obecny na warszawskim seansie twórca podkreślał trafność zakwalifikowania swojego dzieła do sekcji Wolny Duch. Trudno odmówić mu racji. Produkcja wymyka się prostym podziałom gatunkowym. Swoboda narracyjna pozwala zestawiać śmierć z komizmem. Elementy fantastyczne współistnieją z problemami społecznymi. Całość stanowi przykład kina poszukującego własnego języka.
„Fach” to klimatyczny komediodramat z wartką akcją, ciekawymi postaciami i kryminalnym akcentem.
Zwiastun:
Twórcy:
- reżyseria: Beppe Tufarulo
Włoski filmowiec rozpoczynał karierę w MTV. Zajmował się realizacją dokumentów poświęconych muzyce, sportowi i modzie. Pracował między innymi przy produkcjach związanych z Juventusem oraz Giorgio Armanim. Reżyserował także filmy krótkometrażowe. Jego wcześniejsze doświadczenia obejmują różne formy audiowizualne. Omawiany obraz jest jego pełnometrażowym debiutem fabularnym.
-
scenariusz: Massimo De Angelis
-
zdjęcia: Johan Florez
-
montaż: Desideria Rayner
-
muzyka: Massimo Martellotta
-
dźwięk: Giuseppe Tripodi
-
scenografia: Ilaria Sadun
-
kostiumy: Maya Gili
Obsada:
Luigi Lo Cascio, Claudia Potenza, Riccardo Maiello, George Li Tourniaire, Massimiliano Rossi
