(Nie)dzika Poetka

Jaka była Agnieszka Osiecka? Spektakl Teatru Rampa podejmuje próbę częściowej odpowiedzi na to pytanie.

Często nie zdajemy sobie sprawy, że duża część tekstów poetyckich czy prozatorskich powstała na podstawie faktów czy pewnych przeżyć ich autorek i autorów. Nie inaczej było w przypadku Agnieszki Osieckiej. Przez całe życie kolekcjonowała historie, by później zamieniać je w teksty. I właśnie jej biografia stała się punktem wyjścia do opowieści przedstawionej w spektaklu Osiecka. Dzikość serca, zaprezentowanym – w dniu 90. Urodzin Wielkiej Poetki – na deskach warszawskiego Teatru Rampa.

Bohaterka spektaklu jawi się jako osoba uwodzicielska i dowcipna, mająca w sobie niewiele z pomnika romantycznej poetki. Bardzo ciekawym pomysłem było zastosowanie dualizmu osobowości bohaterki widowiska: dojrzewającej z latami licealistki, poetki i twórczyni tekstów „na zawołanie” oraz dojrzałej, żyjącej wspomnieniami i – od czasu do czasu – robiącej podsumowanie swojego życia.

Dzikość serca – Refleksyjna Agnieszka

fot. Marek Zimakiewicz

Reżyserka Lena Frankiewicz i scenarzystka Sandra Szwarc stworzyły interesujący musical drogi, w trakcie którego Osiecka jest w nieustannej niemal podróży przez różne miejsca i w różnym czasie. Rzeczywistość nieustannie miesza się z wyobraźnią. Znajome miejsca i postaci zostają odczytane na nowo, rzeczywistość nagle skręca w absurd, a pod pozornie zwyczajną historią czai się coś nieoczywistego. Na tej drodze Osieckiej towarzyszy warszawska bohema. Aktorzy Teatru Rampa wcielają się w postaci inspirowane jej przedstawicielami – artystami, muzykami, kochankami i barwnymi osobowościami, które tworzyły artystyczny krajobraz Warszawy kolejnych dekad. Część z nich pojawia się podczas, znakomicie wkomponowanych przez Mateusza Zielińskiego, projekcji. Przychodzą i odchodzą. Na równi z samą Osiecką tworzą opowieść o tym, kim chciała być i jakie życie chciała prowadzić. W tle pojawia się Warszawa – miasto roztańczone, trochę szalone i pełne bohaterów, których można spotkać zarówno na wielkiej scenie, jak i przy stoliku w barze. W pewnym momencie zaistniał również Targówek. Od czasu do czasu pojawiają się drobne aluzje do… obecnej sytuacji niektórych gwiazd.

Dzikość serca – Występ Maryli

fot. Marek Zimakiewicz

Skoro mowa o musicalu, to muszą być w nim piosenki, które stanowiły integralną część akcji. Widzowie usłyszeli, a nawet czasem wspólnie śpiewali, takie utwory, jak Małgośka, Okularnicy, Sing Sing czy Zielono mi. Warto zwrócić uwagę na nowe aranżacje muzyczne tych utworów, których autorem jest Mariusz Obijalski.

Przyznam, że z podziwem patrzyłem na niektóre sceny taneczne widowiska. Duża w tym zasługa autorki choreografii, Agnieszki Kryst, ale i świetnego przygotowania aktorów Teatru Rampa. „Pijacki” chód współczesnej Osieckiej na szpilkach wymagał od Magdaleny Kumorek wręcz ekwilibrystycznych umiejętności!

Twórczość i biografia Agnieszki Osieckiej są niezwykle ważne dla reżyserki Leny Frankiewicz, która w rozmowie do programu przyznaje, że mają one dla niej również wymiar osobisty i stanowią inspirację w pracy twórczej:

Zależy mi bardzo, żeby ją zrozumieć. Gdzieś w jakimś momencie swojego życia, ponad dekadę temu, byłam w podobnym miejscu i z tamtego punktu wyszłam. Ale wiem bardzo dobrze, co to był za punkt. Tym bardziej bliska jest mi scena ze spektaklu „My name is Osiecka”. Opowiada o rolach, które kobieta przyjmuje, o sprzeczności wewnętrznej między tymi rolami i o tym, że czasem się w nich gubimy i nie potrafimy ich ze sobą pogodzić. Funkcjonujemy wśród nich jak na karuzeli.

Osiecka. Dzikość serca jest spektaklem kierowanym do tych, którzy wychowali się na piosenkach Agnieszki Osieckiej, ale też do tych, którzy dopiero chcą ją odkryć. Dla tych, którzy pamiętają Warszawę Osieckiej, i dla tych, którzy znają ją przede wszystkim z popkulturowych opowieści. Dla widzów, którzy przyszli na musical, i tych, których przyciąga teatr balansujący między muzyką, groteską, filmową wyobraźnią i rock’n’rollową energią.

Dzikość serca – Każda z bohaterek jest Osiecką

fot. Marek Zimakiewicz

Po obejrzeniu musicalu zacząłem zastanawiać się, czy to dobrze, że odbrązowiono Agnieszkę Osiecką. Doszedłem do wniosku, że miało to sens. W dzisiejszych czasach spora część społeczeństwa żyje… plotkami na temat innych. Nie wszystkie są prawdziwe, a nawet można zaryzykować twierdzenie, że większość z nich zawiera (delikatnie mówiąc) przeinaczenia. Co ciekawe, większość z nas jest bardziej krytyczna wobec kobiet – artystek (i nie tylko), niż wobec mężczyzn. W powszechnym odczuciu twórczyniom wolno mniej niż twórcom.

Dzikość serca – Przyjaciółki i Córka Agnieszki Osieckiej

fot. Marek Zimakiewicz

Spektakl Osiecka. Dzikość serca jest doskonałą okazją, by zweryfikować swoje poglądy, przyglądając się kobiecie, która żyła intensywnie, zbierała historie, kochała, tworzyła, popełniała błędy i – jak sugeruje tytuł spektaklu – miała w sobie dużo dzikości. Wbrew tytułowi dodam od siebie: … i romantyczności.

Osiecka. Dzikość serca – premiera: 9 października 2026 roku, Duża Scena Teatru Rampa na Targówku
Patronem honorowym spektaklu jest Fundacja Okularnicy.

TWÓRCY