Andrzej Seweryn otrzymał dziś nagrodę Przyjaźni Polsko-Francuskiej im. Bronisława Geremka.
Nagroda, zainicjowana przez Fundację Geremka, została ustanowiona przez Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej oraz Republiki Francuskiej w ramach Traktatu z Nancy (2025). Jej celem jest wyróżnienie osób szczególnie zasłużonych dla budowania dialogu, zaufania i trwałej współpracy między Polską a Francją.
Uroczystość wręczenia nagrody odbyła się w Ogrodzie Zimowym Europejskiego Centrum Solidarności w Gdańsku i była zwieńczeniem I Polsko-Francuskiego Szczytu Międzyrządowego. W wydarzeniu wziął udział prezydent Francji Emmanuel Macron oraz premier Polski Donald Tusk.
Premier Donald Tusk powiedział m.in.
Mamy do czynienia z fenomenem, który towarzyszył kilku generacjom i na pewno jego pokoleniu od pierwszych chwil, kiedy jako młody człowiek zrozumiał, że w życiu musi chodzić o coś ważnego.
Role Andrzeja Seweryna, to role, które wszyscy pamiętamy, ale ja pamiętam, przede wszystkim te role, które nie miały reżysera. To życie było reżyserem, gdzie trzeba było improwizować, gdzie nikt nie napisał tekstu, gdzie trzeba było powodować się wyłącznie drogowskazem moralnym, osobistą uwagą, determinacją.
To budzi szczególne wrażenie, gdy ludzie są gotowi poświęcić własne bezpieczeństwo, wolność i może życie, mimo że mają szansę toczyć życie normalne – pełne sławy i chwały.
Wtedy mogą dużo stracić.
Prezydent Francji Emmanuel Macron żartował:
Od jakiegoś czasu kolejne władze polskie tłumaczyły stronie francuskiej, że Maria Skłodowska-Curie była Polką. Potem, w ostatnich latach – i to jeszcze dzisiaj się wydarzyło – premier powiedział nam, że Fryderyk Chopin był Polakiem.
I przyjęliśmy każdą z tych prowokacji.
Teraz chcą, żebyśmy uwierzyli, że Andrzej Seweryn też jest Polakiem.
Andrzej Seweryn stwierdził:
Stoi przed gośćmi syn dwóch ojczyzn, które dały mu to co miały najlepszego. Nie waham się nazwać Polski i Francji ojczyznami, bo ojczyzna to nie jest tylko miejsce urodzenia
Andrzej Seweryn
urodził się 25 kwietnia 1946 w miejscowości Heilbronn w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Stuttgart, siedzibie regionu Heilbronn-Franken oraz powiatu Heilbronn, nad rzeką Neckar.
Tam właśnie jego rodzice, podczas II wojny światowej trafili, na przymusowe roboty. Jego matka przez wiele lat pracowała jako garderobiana w Teatrze Polskim w Warszawie. Andrzej Seweryn ukończył XLI Liceum Ogólnokształcące im. Joachima Lelewela w Warszawie. Jest absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1968) gdzie studiował na roku m.in. z Piotrem Fronczewskim.
15 sierpnia 1968 zadebiutował jako aktor teatralny.
Od tegoż roku do 1980 był członkiem zespołu aktorskiego Teatru Ateneum.
W listopadzie 1968 został aresztowany za produkcję i kolportaż ulotek skierowanych przeciwko interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji. Został osadzony więzieniu na Rakowieckiej w Warszawie. Zwolnienie uzyskał na mocy amnestii z lipca 1969. W drugiej połowie lat 70. prowadził zbiórkę pieniędzy na rzecz Komitetu Obrony Robotników. Był inwigilowany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa PRL.
W 1980 wyjechał do Francji, gdzie pozostał w związku z wprowadzeniem w Polsce stanu wojennego. Został aktorem teatrów francuskich i kinowych produkcji filmowych. Zaangażowany został, jako trzeci cudzoziemiec w historii teatru francuskiego, do jednego z najbardziej prestiżowych teatrów na świecie Comédie-Française (1993). W 1995 został 493. członkiem Komedii Francuskiej, a w 2013 członkiem honorowym (fr. sociétaire honoraire). Był profesorem w École nationale supérieure des arts et techniques du théâtre w Lyonie oraz w Conservatoire national supérieur d’art dramatique (CNSAD) w Paryżu.
Na stałe do Polski powrócił w 2010 i oczywiście zamieszkał w Warszawie.
1 stycznia 2011 objął stanowisko dyrektora Teatru Polskiego.
W 2000 został członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności. Był członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010 oraz w 2015 roku.
Statuetka Nagrody
Autorem statuetki jest rzeźbiarz Tomasz Górnicki, który opisuje ją jako minimalistyczną formę, w której siła wyraża się nie przez skalę czy dominację, lecz przez gest i wrażliwość.
Centralny motyw statuetki – pióro – symbolizuje jednocześnie słowo i pokój, przypominając, że słowa mają moc i współtworzą historię.
