Jak można uczcić Rok Mieczysława Fogga? Mazowiecki Teatr Muzyczny przygotował spektakl o wspaniałym piosenkarzu.
Urodził się 30 maja 1901 roku, a więc 125 lat temu. Mieczysław Fogg – wspaniały piosenkarz śpiewający barytonem lirycznym. Jego kariera artystyczna rozpoczęła się w okresie międzywojennym i trwała przez kilka dziesięcioleci po zakończeniu II wojny światowej.
125 rocznica urodzin stała się okazją do ustanowienia, przez Sejm RP, roku 2026 Rokiem Mieczysława Fogga. Z kolei Sejmik Województwa Mazowieckiego wybrał Mistrza na Patrona Roku 2026 na Mazowszu. Żeby dopełnić całości, w przededniu niezwykłego Jubileuszu – 29 maja 2026 roku – Mazowiecki Teatr Muzyczny im. Jana Kiepury zaprezentował spektakl Niezapomniany Fogg w reżyserii Anny Wieczur.
Widzów wchodzących do foyer Teatru witała wystawa Mieczysław Fogg – 60 lat na estradzie. Znajdują się na niej pamiątki z sześćdziesięciu lat działalności scenicznej. Są tu zagraniczne i krajowe plakaty z lat 30. i okresu powojennego oraz rzeczy osobiste towarzyszące Mieczysławowi Foggowi w jego podróżach – w tym słynna walizka, z którą odwiedził wiele krajów i kontynentów.
Eksponaty zachowały się dzięki zapobiegliwości żony Artysty, Ireny Fogg oraz jego prawnuka, Michała Fogga, który uczestniczył w otwarciu wystawy. Miał on okazję – podczas rozmowy z Marią Szabłowską – podzielić się swoimi wrażeniami dotyczącymi zbiorów, a przede wszystkim opowiedzieć kilka szczegółów z życia swojego pradziadka.
Część tych szczegółów znalazła się w scenariuszu widowiska Niezapomniany Fogg. W tym miejscu należy nadmienić, że pomysłodawcą projektu był znakomity aktor Tadeusz Chudecki, który podjął się głównej roli w widowisku. Nie, nie grał Mieczysława Fogga: wystąpił w roli Tadzia, czyli samego siebie – pasjonata wybitnego piosenkarza. Opowiadał o swojej fascynacji i o drodze życiowej Mistrza, a nawet o wspólnych elementach życiorysów obydwu panów. Opowieści były przeplatane piosenkami, które śpiewał Tadzio w towarzystwie swoich kolegów: Kazia (tenor), Ola (baryton) i Władzia (bas).
Towarzyszył im… żeński kwintet instrumentalny, co uważam za świetny pomysł. Warto bowiem wiedzieć, że Mieczysław Fogg uwielbiał występować w towarzystwie kobiet. Nie dość, że instrumentalistki pięknie grały, to jeszcze wspaniale prezentowały się w kostiumach autorstwa Moniki Onoszko.
Autorka scenariusza i reżyser spektaklu, Anna Wieczur, powiedziała:
Zależy mi, by ukazać nie tylko piosenkarza, ale także człowieka – z jego tremą, uporem, humorem i ogromną wrażliwością. Relację Artysty z publicznością, pamięcią i przemijaniem. Czy można życie opowiedzieć piosenką? Wierzę, że ten spektakl udowodni, że tak.
I tak w istocie było! Ale nie tylko piosenki opowiadały o życiu Mieczysława Fogga. Głęboko w mojej pamięci zapadła cisza i równoległa wizualizacja przedstawiająca niemieckie samoloty bombardujące Warszawę we wrześniu 1939 roku.
Wizualizacje multimedialne Hektora Weriosa, w połączeniu ze scenografią Weroniki Ranke, stanowiły istotny element widowiska. Kiedy artyści „męczyli się” z bujaniem na statku płynącym do Ameryki, miałem podobne odczucia. Kiedy śpiewali, z widowni również dobiegał śpiew. Słyszałem, jak śpiewała siedząca za mną Dyrektor Mazowieckiego Teatru Muzycznego, Iwona Wujastyk. Wynika to zapewne z popularności utworów, które śpiewał Mieczysław Fogg, ale też z ułatwień zastosowanych przez twórców: niektóre teksty były wyświetlane. Tadzio nawet zażartował, że artyści, którzy zapomną tekstu, mogą spojrzeć na ruch ust widzów.
Jednak Niezapomniany Fogg to nie tylko zbiór piosenek. To również emocjonalna strona życia Mistrza i… występujących artystów. Pięknie zaprezentował to Tadeusz Chudecki, wiążąc słowa Pieśni o matce z wypowiedzią o jego przybranej matce. Siedziałem obok wybitnej Aktorki, Mai Komorowskiej, i domyśliłem się, że to Ona była adresatką tych słów. Moje domysły zostały potwierdzone po spektaklu, kiedy główna postać widowiska podeszła do Pani Mai i wręczyła Jej bukiet kwiatów.
Niezapomniany Fogg to opowieść o artyście, który śpiewem oswajał świat – od przedwojennej Warszawy, przez Broadway, aż po czasy wojny i powojennej tęsknoty. To spotkanie teatru, koncertu i intymnego wyznania. Łączy lekkość stand-upu z ciężarem historii – od anegdot pełnych humoru, poprzez momenty głębokiego wzruszenia, aż do refleksji nad postacią artysty, który nigdy nie przestał śpiewać, a jego historia to część historii Warszawy, Polski i świata. Uważam, że Mazowiecki Teatr Muzyczny im. Jana Kiepury doskonale wykorzystał inspirację Tadeusza Chudeckiego.
Niezapomniany Fogg – premiera: 29 maja 2026 roku, Mazowiecki Teatr Muzyczny im. Jana Kiepury w Warszawie
TWÓRCY:
- Scenariusz i reżyseria: Anna Wieczur
- Kierownictwo muzyczne, przygotowanie wokalne: Jacek Laszczkowski
- Aranżacje: Katarzyna Koseska, Wiktor Wysocki, Ignacy Zalewski
- Opieka artystyczna nad aranżacjami: Ignacy Zalewski
- Scenografia: Weronika Ranke
- Kostiumy: Monika Onoszko
- Ruch sceniczny: Robert Kochanek
- Wizualizacje multimedialne, reżyseria światła: Hektor Werios
- Projekt plakatu: Andrzej Pągowski
- Pianistki-korepetytorki: Katarzyna Koseska, Marta Sobczak, Anna Wolniewicz
OBSADA:
- Tadzio – Tadeusz Chudecki
- Kazio – Amadeusz Majchrowski
- Olo – Michał Janicki
- Władzio – Łukasz Jakobski
ZESPÓŁ MUZYCZNY:
- Fortepian, bandleaderka – Katarzyna Koseska / Marta Sobczak
- akordeon – Anastazja Gizińska / Sabina Aftyka
- gitara – Zuzanna Bonarska
- perkusja – Julia Tymanowska
- skrzypce – Aleksandra Szopa
Jako bibliofil nie mogę oprzeć się refleksji (oczywiście, nie adresowanej do Teatru!), że cennym uzupełnieniem pięknego widowiska, a zarazem istotnym elementem Roku Mieczysława Fogga, byłoby nowe wydawnictwo książkowe przedstawiające Jubilata. Książki „Od palanta do belcanta” oraz „Poletko pana Fogga” ukazały się bardzo dawno temu.
